Hot dog day

Gisteren was het Nationale Hot Dog Day. Een uitstekende reden om ons eens flink te buiten te gaan aan fastfood. Ideaal hoe ze dat hier aanpakken, je kunt gewoon in je auto blijven zitten, en ze komen je hotdogs (en PEANUT BUTTER FUDGE MILKSHAKE) gewoon bij je brengen. Want stel dat je die kostbare hot dog calorieën weer zou verliezen met het loopje naar binnen... zo krijgen we natuurlijk nooit de omvang van echte Amerikanen.

Er is dus een Hot Dog Day. Geheel onwetend dacht ik: zou er dan ook een Hamburger Day zijn? En misschien zelfs wel een Doughnut Day? Ik heb eens even het een en ander gegoogled, hieronder de highlights uit de indrukwekkende lijst van Food Days in Amerika. Kort gezegd komt het erop neer dat de Amerikanen bijna elke dag wel hebben uitgeroepen tot een Food Day. Ach ja, we houden van eten hier. De hele lijst is hier te vinden.

5/1  Whipped cream day (zouden ze in Nederland moeten doen; Slagroomdag, dat klinkt toch briljant!)

1e zaterdag in februari: Ice cream for breakfast day

26/4 Pretzel day

11/5 Eat what you want day (how convenient)

17/6 Eat your vegetables day (een dag per jaar groente, kan geen kwaad toch)

4/7 BBQ day (uiteraard, the 4th of July)

6/7 Take your webmaster to lunch day

13/7 Alweer een BBQ day

24/7 Drive-thru day

1e donderdag in november: Men make dinner day (wat een goed idee!)

2/11 Deviled egg day (@Linnie: boek je je ticket vast?)

12/11 Pizza with the works except anchovies day

31/12 Champagne day

En in Nederland? Daar hebben we maar liefst één (1) Food Day per jaar, namelijk Nationale Pannenkoekendag op de dinsdag voor Aswoensdag. Nooit van gehoord overigens, maar 't is maar dat je het weet.

De H-E-B

Omdat we geen eten/drinken mee mochten nemen naar Houston, hebben we in de laatste weken voor ons vertrek alle voorraad opgemaakt en weggegeven. We zijn beiden nogal kookliefhebbers, dus er stonden wel 50 soorten kruiden, 20 pasta- en rijstachtige dingen (quinoa, couscous, basmati, arborio, carnaroli, penne, spaghetti, polenta, bulgur, gierst etc. etc.), flessen en en meer flessen alcohol (waar we wonderbaarlijk makkelijk van af kwamen, met dank aan een aantal lieve buren & vrienden), een jaarvoorraad ingemaakte jam, chutneys en tomatensaus, 10 soorten honing (bevriend met een honingmaker), 12 verschillende soorten suiker & zoetstof (voor het bakken), 25 soorten noten/gedroogde vruchten (yep, voor het bakken) en 9 soorten meel & bloem (ook voor het bakken). Kortom, we hadden een winkel kunnen beginnen.

Mijn moeder zei nog zo; joh, in Houston begin je helemaal opnieuw, dan hoef je ook al die voorraad niet aan te houden, maar koop je gewoon wat je nodig hebt. Ja, daar had zij helemaal gelijk in. Ware het niet dat dat er gewoon niet in zit bij ons.

De eerste twee weken hier zijn we meer dan tien keer bij de supermarkt geweest. Een echt uitje voor ons, al die nieuwe producten, allemaal uitproberen, heerlijk. Onze Albert Heijn hier heet de H-E-B (eetsj-ie-bie), maar wij zeggen gewoon 'De Heb'. En Heb staat voor Here's Everything Better. Echt waar. Serieus. Google maar.



Het is waar, het is een fantastische supermarkt. Overigens alleen in Texas te vinden, de rest van Amerika gaat gewoon naar de Walmart, de Kroger en de Whole Foods. Maar wij, Texanen, gaan dus naar De Heb. Als je wilt weten waarom, lees dan vooral dit stukje uit de Forbes.

Een paar voorbeelden:

Ze hebben bij De Heb fantastische aanbiedingen, vaak in de vorm van 'buy this.... you get that for free'.



Ze hebben tortilla chips in de vorm van Texas.



En wat ook erg 'convenient' is: je hoeft geen coupons te knippen uit de local newspaper; bij De Heb plakken ze die gewoon alvast voor je op de producten.

PS: De voorraadkast is weer net zo dik gevuld als thuis :-).

Brazos Bend State Park

Inmiddels hebben we ook het eerste spannende verhaal! Een week geleden wilden we iets leuks doen in het weekend. We besloten naar Brazos Bend State Park te gaan, een dik half uur rijden vanaf ons huis.

Wij zijn namelijk dol op dieren, en in dit park zijn alligators. En gigantische spinnen, maar goed, drie keer diep inademen en je eroverheen zetten. We twijfelden of we de honden mee zouden nemen - erg aantrekkelijke hapjes voor alligators - en besloten dat je soms een risicootje moet nemen, en een lange wandeling voor hen ook leuk zou zijn.

Het park is prachtig, een enorm moeras met bloeiende waterlelies en heel veel vogels. In dat moeras dus massa's alligators, rond de 300 stuks. Vanwege de warmte zie je ze in juli en augustus midden op de dag niet zoveel, we zijn daarom extra vroeg gegaan. Lopend over het smalle pad langs het moeras keken we elkaar aan: toch best spannend.... voor je 't weet schiet zo'n alligator ineens uit het water en grijpt een van de honden (of een van ons). We hebben het overleefd, de honden ook, en zo'n 20 alligators gezien!

Spulletjes

Het is alweer bijna twee weken geleden dat ik heb geblogd, we zijn er maar druk mee hier. Vorige week kregen we het fijne nieuws dat de air freight (250 kg aan spulletjes) in aantocht was. Fijn, fijn, eindelijk kleren, keukenspullen en andere handige dingen. Een week vertraging, dat wel, maar het was het wachten waard. Zes enorme dozen, met daarin nog veel meer dozen, werden ons huis in gedragen door heel sterke mannen. En daarna begon het uitpakken, alsof je 250 kilo aan cadeautjes hebt gekregen, het leek wel Kerst - afgezien van het bloedhete weer dan.

Met de air freight kwam ook mijn PC. Eindelijk weer fotootjes in de blogs plakken, fijn. Over een week of vier komt als het goed is de scheepsvracht, 4000 kilo aan meubels en alle andere items uit ons oude huis. Weer zo'n moment om naartoe te leven.

Zoals gezegd, het is hier heet. Juli en augustus zijn de heetste maanden met temperaturen tussen de 35 en 40 graden. Tel daar een graad of 5-8 bij op en je hebt de gemiddelde gevoelstemperatuur in de zon. In die zon is het dus niet te doen, maar gelukkig hebben we overal airco. Je hopt letterlijk van airco (huis) naar airco (auto) naar de volgende airco (supermarkt/kantoor) en op die manier is de zomer goed vol te houden. En afgezien van die twee hete maanden is het de rest van het jaar fantastisch weer. Ondanks dat ben ik al een week enorm verkouden. Waarschijnlijk het wennen aan de airconditioning.

Vanaf een uur of 19.00 's avonds begint het enigszins af te koelen en kunnen we in de tuin zitten. Het is eigenlijk te heet om te BBQ'en, maar wij Hollanders staan stug boven een 400 graden Fahrenheit grill, het is tenslotte zomer en zomer betekent buiten eten. Onze buren verklaren ons overigens voor gek, die bivakkeren twee maanden binnen.

Tussen het BBQ'en door hebben we al verschillende restaurants uitgeprobeerd. Houston is een paradijs als het gaat om lekker eten. De Houstonians zijn van alle Amerikanen degenen die het vaakst buiten de deur eten, en we snappen inmiddels waarom. In Montrose, waar we wonen, struikel je werkelijk over de restaurantjes, biercafés en afhaalpunten. Het eten is goed, niet duur, en staat zo voor je neus. Hier geen urenlange sessies met wachttijden van meer dan een half uur tussen de gangen. Je bestelt en na een minuut of vijf komt het voorgerecht, een kwartiertje later het hoofdgerecht en na een ruim uurtje sta je weer buiten.

Spannende verhalen

Ja, hadden we ze maar, al die spannende verhalen over alles wat we hier meemaken. We kunnen al wel een boek schrijven over alle winkels die ze hier hebben - afgelopen week stond nogal in het teken van winkelen, waar we allebei niet de grootste fans van zijn - maar veel verder dan dat zijn we nog niet gekomen. Het huis ziet er nu wel aardig ingericht uit. We hebben een 50-inch-Sony-4K-TV (moest van manlief), een grill en loungeset op de patio, de voorraadkasten zijn gevuld en in de koelkast liggen 15 smaken Ben & Jerry's op ons te wachten.

Oh, en we hebben een tripje gemaakt naar de Chocolate Bar, maar da's aan de overkant van de straat.

www.theoriginalchocolatebar.com

Daar wel het lekkerste ijs ooit gegeten; cherry-pecan en white chocolate-root beer. Tot zover de hoogtepunten van onze week, waardoor een gemiddeld gesprek met collega's/buren/de kassier van de supermarkt ongeveer zo gaat:

'Hi, so you just arrived in the States, y'all like it over here? Did you enjoy the Pride?'

'Well, we had some friends over and had a nice barbecue, but we didn't actually visit the Pride.'

'Oh well, that's cool, and how 'bout last weekend, did you enjoy celebrating our Freedom over Texas?'

'Well, we had a barbecue with some friends again, so I'm afraid we missed out on the fireworks and all that'.

'Oh, you made a lot of friends yet, so were do they live?'

'Well, they're our neighbours actually.'

'And how ' bout the ones you had the feast with on July 4th?'

'Well, they're the same... our neighbours again...' 

Over onze buren gesproken: het gaat beter met Kyle z'n been. Veertien hechtingen, de stakker. Gelukkig het nummerbord genoteerd, en Andrew is attorney, dus daar komt een flinke claim aan!

Binnenkort worden alle blogjes weer gelardeerd met foto's. Momenteel werk ik op de Mac van manlief en de Mac en ik moeten elkaar nog iets beter leren kennen. Toen ik foto's probeerde te uploaden, liep gelijk heel Mac-lief vast. Maar even niet meer proberen dus... De airfreight heeft wat vertraging, maar zodra die er is heb ik ook mijn geliefde PC weer om op te werken. Tot die tijd even geduld dus.

We maken wat mee hier

Het begon gistermiddag met regen, veel regen. En onweer, bliksem, enorme donderslagen en nog veel meer regen. Binnen de kortste keren stonden de straten hier blank. Manlief had er moeite mee om thuis te komen in de avondspits.

Goed en wel thuis stond een van de buren op de stoep: zijn kleine, zwarte hondje genaamd Chloe was weggelopen, bang voor het onweer. Er werd een grote zoektocht op touw gezet, badend door het enkelhoge water zochten we met de hele buurt naar een klein zwart hondje. Zonder resultaat. Tot we een uur later de buurman weer zagen, dolgelukkig omdat  Chloe was gevonden ergens in een tuin verderop.

Wij zeiden: we laten het Kyle en Andrew wel even weten (die hadden ook meegeholpen met zoeken), waarop de buurman ons vertelde dat Kyle was aangereden en naar het ziekenhuis was. Gelukkig uiteindelijk niets gebroken, maar wel 14 hechtingen in z'n been.

Tja, je hebt van die dagen.

1. 
   

   Strong thunderstorms cause some Houston street flooding

   Chron.com (blog)-19 uur geleden

   The sea breeze sparked strong storms over much of the Houstonregion Tuesday afternoon, leading to street flooding where as much as 1.5 ...

   Strong storms cause flooding across Houston
   KTRK-TV-16 uur geleden
   

   Uitgebreid onderzoeken  (Nog 4 artikelen)
2. 
   

   Flash Flooding Swamps Houston Evening Commute | The Weather ...

   The Weather Channel-19 uur geleden

   Heavy thunderstorms brought flash flooding into the Houston Metro Tuesday, turning the ... A shelf cloud hovers over Houston Tuesday.
3. 
   

   Heavy rain brings street flooding across Houston area

   KPRC Houston-16 uur geleden

   June 30, 2015: Between 2 and 4 inches of rain fell around parts of the Houston area Tuesday and flooded streets and feeder roads.

   
   

   
   

   
   

   
   

We zijn er... al een week

Het heeft even geduurd voor we alles aangesloten hadden, maar inmiddels kan ik weer bloggen. We zijn er. Vandaag precies een week. De aankomst ging soepel, we hebben een nieuw record geboekt. Als eerste het vliegtuig uit, door de douane, honden ophalen, bagage van de band plukken, door bagagecontrole, door hondencontrole en hup naar buiten, en dat allemaal in minder dan 30 minuten!

Snel naar ons nieuwe huis toe, waar het leenmeubilair al was afgeleverd. De eerste dagen hebben we prachtig weer gehad. We zijn meteen naar de Ikea en de Sears gegaan om een loungeset en BBQ te halen en die hebben we uitgebreid kunnen testen de afgelopen dagen. Naast wijzelf vermaken ook de honden zich prima. Ze vinden de warmte heerlijk en hebben de vlucht goed doorstaan.

Onder ons woont een Indiaas echtpaar met hun dochter. Ze zijn wat op zichzelf en 's avonds gebeuren daar vreemde dingen in huis - althans wij horen een hoop gebonk. Binnenkort vertrekken ze, dus we laten het maar even zo tot die tijd. Achter ons wonen Kyle & Andrew, onze nieuwe Best Friends (in Amerika dan natuurlijk). Super aardige jongens, die ervoor zorgen dat we ons hier meteen thuisvoelen. Afgelopen vrijdag kwam het grote nieuws dat de Supreme Court met 5 tegen 4 gay marriage in ALLE staten van Amerika had goedgekeurd. Super voor de jongens, dus dat hebben we 's avonds gevierd met een eetfestijn van de BBQ. De jongens hebben ook twee honden - een boxer Kennedy en een Amerikaanse bulldog Brutus. Laika en Nikita vinden ze fantastisch, en andersom.

Maandag moesten we onze Social Security Numbers aanvraag indienen. Om 10.00 uur werden we opgepikt door de dame die ons ook met het huis geholpen heeft. Wij - onwetende Nederlanders - dachten na een uurtje weer terug te zijn. Dat werden er 5. Een enorme wachtrij buiten in de hitte. En toen we eenmaal binnen waren bleek dat daar nog zo'n 200 mensen zaten te wachten. Gelukkig hadden we een enorm vriendelijke dame die alles voor ons geregeld heeft - dus binnenkort hebben we onze Amerikaanse SSN's, weer een stapje verder. Meteen een goede test voor de honden, die al die tijd alleen thuis waren. Ze leven nog.